آخرین مطالب:


  

اصرار کارگردان «مثل هیچ کس» به یادآوری زیباهای‌ زندگی سنتی

کارگردان «مثل هیچ کس» درباره‌ی فضاها و زندگی‌های سنتی که این سریال به تصویر می‌کشد، گفت: سریال «مثل هیچ کس» سعی در یادآوری این نکته دارد که زندگی‌های قدیمی هم زیبا و هم جذاب هستند و شاید جذابیت‌های آن‌ها بیش از زندگی آپارتمانی است که به اجبار در حال حاضر برای خودمان انتخاب کرده‌ایم.


عبدالحسن برزیده در گفت‌وگو با خبرنگار سرویس تلویزیون ایسنا، خاطرنشان کرد: بیش از فضاهای قدیمی سریال «مثل هیچ کس»، آدم‌هایی که دراین فضاها زندگی می‌کنند برای مخاطب جذاب خواهند بود؛ یادآوری زندگی‌هایی که ما دوست داریم داشته باشیم ولی شرایطش را نداریم و یا آن زندگی‌ها را در گذشته داشته‌ایم، می‌تواند جذاب باشد.

















وی یادآوری سنت‌های قدیمی را جزیی از فضای سریال «مثل هیچ کس» دانست و افزود: ارتباطات آدم‌ها و نزدیکی آن‌ها با هم برای مخاطب جذاب است. این ‌که «داداشی» در خانه‌ای زندگی می‌کند که خانه‌ی بغلی را هم خریده‌اند و خواهر و بردارانش هم در آن خانه زندگی می‌کنند تا از هم دور نباشند، این ویژگی‌ جذابی است که در حال حاضر بسیاری از ما از آن دور هستیم و گفتن آن مخاطب را می‌تواند راضی نگه دارد.


برزیده در پاسخ به این پرسش که استفاده از فضاهای سنتی تاچه اندازه مورد تاکید خود وی به عنوان کارگردان بوده است؟ گفت: یکی از جذابیت‌های فیلمنامه برایم فضاهای سنتی آن بود. شاید به این دلیل که کارکردن در فضاهای آپارتمانی تا حدودی برایمان آسان‌تر است، به ساخت سریال در خانه‌های کوچک و قدیمی تن نمی‌دهیم و شاید دلیل دیگرش هم این باشد که زندگی ما کم‌کم دارد به این سمت می‌رود و در نتیجه نویسنده و کارگردان هم به‌طور ناخودآگاه زندگی آپارتمانی را تبلیغ می‌کنند.


این کارگردان در پاسخ به این پرسش ایسنا که چقدر برتغییر و تحول شخصیت‌های منفی «مثل هیچ کس» در پایان قصه تاکید دارد؟ گفت: در زندگی عادی هم اتفاق می‌افتد که آدم‌ها گاه راه را غلط می‌روند، اما پس از مدتی به هردلیلی یا خودشان متوجه می‌شوند و یا شرایط به آنان حکم می‌کند که روششان را تغییر دهند. در قصه‌ی ما به طور طبیعی این اتفاق رخ می‌دهد، یعنی اگر هم شخصیتی درسریال «مثل هیچ کس» از خطا و اشتباهش برگردد، همواره به آن دلیل نیست که متوجه خطا و اشتباه خود شده است بلکه گاه احساس می‌کند که دیگر به نفعش نیست این راه را ادامه دهد. ما یک شخصیت منفی در قصه‌ی «مثل هیچ کس» داریم که هرگز متحول نمی‌شود، بلکه برهمان اصراری که بر رفتارش دارد باقی می‌ماند.


کارگردان «مثل هیچ کس» در پاسخ به پرسشی درباره‌ی دشواری‌هایی که کارکردن در فضاهای کوچک و سنتی برای کارگردان و سایر عوامل به وجود می‌آورد، گفت: ما از اول که فیلمنامه را خواندیم می‌دانستیم بخشی خیلی سختی به‌نام پاساژ داریم. چرا که چهار ـ پنج طبقه پاساژ است و دوستانی که دراین محل کار می‌کنند زندگی عادی خود را دارند. با این حال از این مشکلات استقبال کردیم تا فضای سریالمان به تله‌تئاتر نزدیک نشود. به همین دلیل ما پلان‌هایی را که می‌توانستیم بسته و محدود بگیریم، باز می‌گیریم تا بیننده بتواند رفت‌وآمد و هیاهوی بازار را ببیند. البته این ویژگی تا حدودی کار ما را دشوارتر می‌کند.


برزیده در پایان اظهار کرد: ماه رمضان شرایط خاصی را برای دیده‌شدن یک سریال دارد؛ چرا که در ساعات خاص تقریبا تمام مردم در خانه‌هایشان پای سفره‌های افطار هستند و عوامل یک سریال می‌توانند امیدوار باشند که کارشان بیشتر دیده شود. سریال‌هایی همانند «مثل هیچ کس» که به آدم‌ها و مسایل انسانی می‌پردازند در ماه مبارک رمضان که دل‌ها آماده‌تر است، می‌توانند تاثیر بیشتری بر مخاطب بگذارند.

این مطلب را به اشتراک بگذارید:
balatarin cloob Donbaler viwio Donbaleh Twitter Facebook Google Buzz Google Bookmarks Digg yahoo Technorati delicious

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شد.خانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>